10e Kunst aan de Kust

donderdag 17, vrijdag 18 en zaterdag 19 augustus 2017

Chris Timmers

Expositielocatie: Catharinakerk, Willibrordusplein 3, Zoutelande

Voor de wind

Als je op de sluiter drukt dan kabbelt het water niet meer, is de zee bevroren en staat het leven stil. Verstild in die honderdste seconde.
Je herkent wat je ziet of ziet alleen wat je herkent. Elk beeld vertelt een verhaal over ik en zij, over struikelen en uitglijden, over kruizen en mollen. En in die schemering tussen fantasie en werkelijkheid gun ik u een wandeling.
Ogen zien niet, ze kijken, het zijn slechts vensters voor de geest. Maar oh, wat ben ik er gelukkig mee. Zoveel moois en kleur zijn binnengekomen, zovaak heb ik ze moeten afwenden voor leed en verdriet. En als de sluiter gesloten is, geen input van data, doet de molenaar in de bovenkamer zijn werk en maalt de bits en bytes. Wat handen en ogen maken is een afspiegeling van fantasie en een drang naar communicatie. Denkers geven prioriteit aan de reis boven het doel. Makers weten dat het doel slechts een rustplaats is voor vervolg en vertrek naar de horizon. Vandaar dit uitstapje “Langs de kust”.

De fotoserie “Boten” is een experiment op een begrijpelijke en overzichtelijke schaal.
Om een idee te krijgen van het ongrijpbare element water is samen met kinderen de grote leefwereld verhuist naar een speel macro wereld.
Spelen met water, spelenvaren, blijven drijven of verzuipen. En al spelend leren om te laveren tegen stroom en wind in. Met een emmertje water opscheppen om het vervolgens weer terug te gieten, eb en vloed.
Vanaf het droge is de eerste stap al snel gemaakt want het schip wordt te water gelaten. De knietjes zijn reeds onder water als het schip dreigt te kapseizen en er moet balast voor evenwicht gevonden worden.
Nog een laatste duwtje de goede richting op, de zeilen bollen op in de wind. Enkele kinderen zijn nog bezig een veilige haven te bouwen. Maar het schip vaart op jacht naar avontuur naar de horizon.
Een durfal zwemt er nog achteraan, maar niet voor lang, want waarom zou je een droom willen vangen als er nieuwe gemaakt kunnen worden.
Dit is een afscheid. En wat gebeurd is, is voorbij. Dat wat beleefd is moet nog een plaats krijgen maar wat er ervaren is willen we verhalen. En zo zijn we weer terug in de grote leefwereld.
Mag ik van u een boot vol met belevenissen.

Van 1976 tot 1994 was Chris Timmers werkzaam als klinisch fotograaf bij het Instituut voor Anaesthesiologie onder leiding van Prof. Dr. B. Smalhout in het Academisch Ziekenhuis Utrecht.
Van 1994 tot 2016 was hij in dienst bij het UMCUtrecht als Senior Fotograaf PRenVoorlichting, om vervolgens voor zichzelf te beginnen als fotograaf/beeldend kunstenaar.

Chris Timmers was 40 jaar bedrijfsfotograaf en veel van zijn werk is terug te vinden in wetenschappelijke publicaties, bedrijfsbladen, jaarverslagen, etc. In zijn medische werk stond de mens centraal. De angst voor het onbekende bij de patienten en hun familie, de zorg en de werkzaamheden van het medisch personeel en de genezingsprocessen, waren de thema’s in zijn werk. Doordat steeds meer bevindingen c.q. behandelingen plaatsvinden op het niveau van b.v. cel en genoom, in ieder geval in een gebied dat onbereikbaar is voor een normaal fototoestel, werd het fotografisch afbeelden steeds vaker uitbeelden en verbeelden. En zo liep het wel en niet in opdracht werken in elkaar over.

Door niet in opdracht werk te maken, kan ik me technisch perfectioneren en mijn fantasie ongebreideld de vrije loop laten.
Veel werk is ontstaan vanuit individuele ervaringen rondom: verandering en vergankelijkheid, het herkenbare gevoel van anders zijn, maar bovenal de onbevangenheid van het spelen.
Het vrije werk valt het beste te omschrijven als zijnde: raadselachtig.
Al spelend met techniek en diverse materialen ontstaan er soms fotowerken die niet alleen de maker verbazen. Een uitdaging wordt het dan te kijken of dit herhaalbaar is en waar de grenzen liggen; daardoor ontstaat er dan weer een fotoserie. Één werk kan toeval zijn; het in serie werken geeft mij het gevoel: de ideeënstroom en de techniek te beheersen. Hoe perfecter ik het wil maken, hoe meer het oorspronkelijke verdwijnt. En het is juist dit oorspronkelijke dat in de beeldoverdracht de fantasie van de waarnemer moet prikkelen en kijkplezier kan verschaffen.

Chris Timmers. www.christimmersfotografie.nl chris.timmers@gmail.com

Abstrakt.

Registreren – visualiseren – uitbeelden – verbeelden, zijn de kernbegrippen van fotograaf Chris Timmers voor zijn autonome fotografische compilaties.
Eigenzinnig experimenteert hij met analoge en digitale technieken en genereert daarbij beelden welke verbazing en vervreemding oproepen.
Door gebruik te maken van grafische en technische elementen versterkt hij zijn foto’s en speelt zo in op basale emoties.

Foto's

Expositielocatie

Catharinakerk, Willibrordusplein 3, Zoutelande